Showing posts with label วัยเด็ก. Show all posts
Showing posts with label วัยเด็ก. Show all posts

Saturday, January 14, 2012

วันเด็ก วัยเด็ก

วันเด็กมาถึงอีกแล้ว เป็นวันที่เราตื่นเต้นทุกครั้ง แต่เราไม่เคยได้มีโอกาสไปงานวันเด็กหรอกนะ ตั้งแต่เล็กจนโตมาจนบัดนี้ก็ย่าง 26 แล้วสินะ (จะ 26 เลยก็เกรงใจ อิอิ ) บ้านเราลำบากไม่ว่าวันไหนๆเราก็ต้องทำงาน ช่วยที่บ้าน แต่เราไม่เคยรู้สึกอะไรนะ ไม่เสียใจ ไม่งอแง มันอาจจะเป็นเพราะว่าเราไม่ไม่เคยรู้รับรู้ว่า วันเด็กต้องทำอะไรกัน เมื่อก่อนเราอยู่บ้านย่า ย่าเราขายก๋วยเตี๋ยว ขายโจ๊ก และข้าวหมูแดงขายดีมากๆ อันนี้ไม่ได้โม้ ...หน้าที่เราคือตื่นแต่ตี 5 เพื่อมาตลาดพร้อมย่า ช่วยจัดร้าน เรียงช้อนเรียงตะเกียบ จากนั้นก็จัดเซตข้าวหมูแดงใส่ถุง ราคาถุงจะ 10 บาทมั้งจำไม่ค่อยได้แระ ก็จะมีข้าว โป๊ะหมูแดง 4-5 แผ่น ไข่ครึ่งซีก แตงกว่าแล้วก็น้ำซอส ประมาณ 7โมงย่าทำเราจะทำโจ๊กแบบพิเศษให้เรากิน คือตอกไข่ลงไปแล้วคนให้สุกข้าวแบบเละๆ ใส่หมูสับเยอะๆ ตับหมูด้วย แล้วก็ไข่ดิบต่างหากอีกฟอง เรากินแบบนี้ทุกวัน ประมาณ8.30 ป๊าก็จะมารับไปโรงเรียน เราไปสายทุกวันเลยอะ ไม่เคยทันเพลงชาติ ทำไงได้คนมันต้องทำมาหากินนิเนอะ 

วันเสาร์เป็นวันที่เราต้องช่วยแบบเต็มที่ เต็มวัน อาเราเค้าขายน้ำแข็งไส และไอศกรีมกะทิ  เราต้องวิ่งช่วยทั้งสองร้านเพราะวันเสาร์เป็นที่คนเยอะมาก เค้าจะออกมาจ่ายตลาดกัน ออกมาขายน้ำยาง ออกมาจากสวน ใครๆก็จะเอาขนมมาฝากย่าเรา  ตอนนั้นเรายังเด็กอยู่เลยตักไอติมก็ไม่ถึงต้องใช้เก้าอี้รอง มีความพยายามมากๆ ใครเดิอนผ่านก็ชม...ดูซิตัวแค่นี้เองขยันจังเลย ...ได้ยินแบบนี้ทีไรทำให้เรารู้สึกว่าเราเหนือกว่าคนอื่น ทั้งๆที่คนอื่นรวยกว่าเรา

มาถึงน้ำแข็งไสที่ร้านจะมีเครื่องอยู่ 5-6อย่าง นึกแล้วก็อยากกินกว่าจะทำได้แต่ละถ้วยนะแขนขึ้นกล้ามเลยเพราะตอนนั้นยังไม่มีเครื่องไฟฟ้า ต้องหมุนมือจ้า  ผ่านมาซัก2-3ปีก็มีเครื่องไฟฟ้ามาสบายมากๆ  ขายได้เยอะขึ้น เพราะทำได้เร็วขึ้น วันทั้งวันนี่วุ่นเลย ตักไอติมบ้าง ไสน้ำแข็งบ้าง น้ำส้มคั้น น้ำมะนาวปั่น ล้างแก้วอีกเยอะซะ..มือเปื่อยกันเลยทีเดียว  มาวันนี้บ้านเราดีขึ้น อาเราดีขึ้นทุกคน ความลำบากของเราสอนให้เราเป็นคนที่มีความอดทน และสู้งาน เชื่อมั้ย...ทุกวันนี้เราไม่เคยกลัวความจนเลย ไม่กลัวอด วันนี้เราอยู่ตรงนี้เรามีกิน มีใช้ ถ้าวันนึงเรากลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนเราไม่กลัวเลย เราเชื่อว่าวันนึงเราต้องขึ้นมาได้อีก ไม่มีใครต้องจนตลอดไปหรอกนะ

ออกนอกเรื่องไปซะไกล จริงๆเรื่องราวไวเด็กของเรามีเยอะ ไว้ว่างๆจะมาเล่าอีก เข้าเรื่องวันเด็กดีกว่าจะบอกว่าตั้งแต่จำความได้เราเคยไปงานอยู่ 1 ครั้ง กลับมาโดนย่าดุเลยอะ ก็บอกแล้วว่าวันเสาร์ห้ามไปไหน ห้ามป่วย เพราะต้องช่วยกันทำงาน มันยุ่งมากๆๆๆ วันเด็กปีนั้นเราได้ไปบริษัทหาดทิพย์ เค้าแจกโค้กด้วยนะ เรากินเยอะมาก ได้ของรางวัลด้วย ดีใจมากๆ จากนั้นมาไม่เคยไปไหนวันเสาร์อีกเลย รู้สึกผิดมากๆ บวดกลัวด้วย 5555

ทุกวันเสาร์ย่าเราจะให้เงินไปฝากธนาคารออมสินสัแดาห์ละ 500 บาท ไม่เคยขาด โดยเฉพาะวันเด็กจะได้เยอะเป็นพิเศษแล้วได้กระปุกออมสินด้วย ชอบอะทุกวันนี้ธนาคารเค้าก็ยังแจกเหมือนเดิมเลยอะ พอเราโตมานะ ถ้าว่างเราจะไปงานวันเด็กทุกปีเลย แค่ขอไปเก็บบบรรยากาศก็ยังดีว่ะ อิอิ  ปีนี้เราทำงานแล้ว แล้วเราก็นั้งเขียนไดนี้ที่ออฟฟิศ 55อู้งานมา 

สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่าอยากนั่งรถถังบ้างอะ .......